Litografia barwna – Joan Miró – Agora I – 1971

Praca w oryginalnym stanie vintage.

Kolory produktów widoczne na zdjęciach mogą nieznacznie różnić się od rzeczywistych barw. Wynika to z indywidualnych ustawień monitora oraz rodzaju oświetlenia – zdjęcia zostały wykonane w świetle sztucznym, które może wpływać na odbiór odcieni. Staramy się jednak, aby fotografie jak najwierniej oddawały rzeczywisty wygląd produktu. W ofercie mogą pojawić się zdjęcia przedmiotu we wnętrzu. Mają one charakter poglądowy.

Joan Miró żył w latach 1893–1983. To jeden z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych katalońskich malarzy, rzeźbiarzy i ceramików 20 wieku, którego twórczość kojarzona jest przede wszystkim z surrealizmem. Jego unikalny styl charakteryzuje się użyciem uproszczonych, organicznych kształtów, żywych kolorów oraz powtarzających się motywów, takich jak gwiazdy, ptaki, księżyc i kobiety. Artysta stworzył własny, poetycki język wizualny, który sam często opisywał jako formę powrotu do dziecięcej naiwności i podświadomości.

Będąc pod wpływem poetów i pisarzy surrealistycznych, zaczął rozwijać swój własny styl: mapę umieszczonych nieważko kolorowych znaków i poetyckich form, które kojarzą się zarazem z pozornie naiwną świeżością inwencji i z wybujałym oraz barokowym duchem katalońskim. Elementami przyjętej przez niego stylistyki były organiczne formy i spłaszczony rysunek o ostrych liniach. Za pomocą symbolu, śladu palca, dłoni, wody na papierze, pozornie delikatnej kreski na tkaninie – mistrz przekształcił otaczający go świat z wyraźną prostotą. Stworzył rzeczywistość pełną poetyckich i onirycznych przemian.

Jego styl życia miał ogromną potrzebę czystości, porządku i wychowania. W pracowni panowała schludność, a prace stały według systemu znanego tylko artyście. Wychował się w Barcelonie, część życia spędził w Paryżu i chociaż artysta w 1956 roku zdecydował się przenieść do Palma de Mallorca i Villa Son Abrines, jego życie wciąż toczyło się barcelońsko-paryskim rytmem. Wybór Palma de Mallorca także nie był przypadkowy, ponieważ jego żona – Pilar Juncosa – urodziła się na tej śródziemnomorskiej wyspie.

Często punktem wyjścia obrazów Mirò jest główna plama kolorystyczna, z której świat wyłania się przy ścisłej organizacji jego irracjonalnej formy. Jakkolwiek spontaniczny może się wydawać ten wytwór, tylko pierwsza chwila powstała swobodnie, reszta jest skrupulatnie kontrolowana zgodnie z wymogami Miró dotyczącymi równowagi w kompozycji. Uwalniając swoje obrazy od iluzji i anegdot, Miró osiągnął granicę uproszczenia. Jest autorem techniki malarskiej grattage, polegającej na zdrapywaniu farby z płótna.