Wariant stolika B12 – proj. Marcel Breuer – Thonet – lata 30

Zachowany w oryginalnym stanie vintage. Blaty posiadają zarysowania, chrom posiada na sobie ślady wieku, otarcia i naloty, szczególnie na dolnych partiach.

Kolory produktów widoczne na zdjęciach mogą nieznacznie różnić się od rzeczywistych barw. Wynika to z indywidualnych ustawień monitora oraz rodzaju oświetlenia – zdjęcia zostały wykonane w świetle sztucznym, które może wpływać na odbiór odcieni. Staramy się jednak, aby fotografie jak najwierniej oddawały rzeczywisty wygląd produktu. W ofercie mogą pojawić się zdjęcia przedmiotu we wnętrzu. Mają one charakter poglądowy.

Marcel Breuer urodził się w 1902 roku na Węgrzech. Był architektem i projektantem. Otrzymał stypendium na studia malarstwa i rzeźby w Wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych w 1920 roku, ale szybko zrezygnował i złożył podanie do szkoły Bauhaus w Weimarze w Niemczech. Po ukończeniu tam kursów wstępnych kształcił się w warsztacie meblowym Bauhausu w latach 1921-1924. Następnie prowadził warsztat meblowy w Dessau, gdzie stworzył pierwszy fotel z rurek stalowych (1925- 1926), zaprezentowany w 1927 jako Stalowe Krzesło Klubowe Typu B3 później przemianowany na Wassily na cześć nauczyciela Bauhausu Wassilyego Kandinskyego. Wraz z rozwojem kariery zaczął skupiać się bardziej na projektach architektonicznych. Oprócz mebli z rurek stalowych i elementów ze sklejki dla firmy Isokon został doceniony za rezydencje, wnętrza sklepów i wiele prac konkursowych. Breuer zaprojektował ponad siedemdziesiąt prywatnych domów oraz wiele budynków uniwersyteckich i biurowych. W 1948 r. Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku zorganizowało objazdową wystawę jego prac. W 1953 zaprojektował siedzibę UNESCO w Paryżu z Pier Luigi Nervi i Bernardem Zehrfulssem, a w 1963 zaprojektował Whitney Museum of American Art w Nowym Jorku.

Thonet to najstarsza istniejąca firma meblowa na świecie. Rozpoczęła swoją długą działalność w 1819 roku, kiedy stolarz Michael Thonet założył warsztat meblarski w Boppard w Niemczech. Zwolennik stylu biedermeier, specjalizował się w krzesłach, stołach i szafkach charakteryzujących się czystymi liniami, zredukowaną ornamentyką i naciskiem na zasady funkcjonalizmu. W latach 30. 19. wieku eksperymenty Thoneta z meblami z drewna klejonego i giętego parowo, jak jego słynne krzesło Boppard (1836), przyniosły międzynarodowe uznanie. Projekty Thoneta osiągnęły niespotykaną wówczas w meblach europejskich lekkość, trwałość i komfort. Do kultowych dzieł kolekcji Thonet należą: fotel bujany nr 1 (1860), krzesło kawiarniane nr 14 (ok. 1859), krzesło muzeum kawiarni Adolfa Loosa (1899), fotel nr 209 (ok. 1900), fotel Otto Wagnera nr 247 Pocztowej Kasy Oszczędnościowej (1904) i nr 811 Josefa Hoffmanna (1925). We wczesnych latach 20. wieku Gebrüder Thonet zaczął również produkować projekty z giętej stali rurowej przez mistrzów Bauhausu, takich jak Marcel Breuer, Ludwig Mies van der Rohe i Mart Stam.